Non poter mai mentire, o non sentirsi mai mentire?

Çoğunluğun aksini söyleyeceğimi sanıyordum; meğer yalnız değilmişim.

Kararı verirken kendimi değil, etrafımdakileri düşündüm. Sonuç böyle çıktı.

I went with my gut on this one. Overthinking it would not have changed the answer.

Honestly a close call, but one option simply felt more like me than the other.

İkisi de kulağa iyi geliyor ama biri insanı yoruyor, diğeri dinlendiriyor. Ben dinlendireni seçtim.

Seçtiğim şıkkın bir bedeli var, farkındayım. Yine de ödemeye razıyım.

Kısacası risk almayı seviyorum. Diğer şık daha güvenli ama daha sıkıcı.

Bu soru bir yıl önce sorulsaydı öbür şıkkı işaretlerdim. İnsan değişiyor.

Tek cümleyle: huzur her şeyden önemli. Gerisi ayrıntı.

Uzun vadede pişman olmayacağım tarafı seçtim. Kısa vadede zor olan genelde doğru olan oluyor.